Srpska pravoslavna crkva danas obilježava Badnji dan, praznik koji prethodi Božiću i posvećen je pripremi za Rođenje Isusa Hrista, jedan od najradosnijih događaja u hrišćanstvu.
U pravoslavnim hramovima širom zemlje služe se večernja bdenija i obavlja nalaganje badnjaka, čime se simbolično najavljuje dolazak Spasitelja i početak novog vremena. Badnji dan ujedno je i dan bogat narodnim običajima koji se vijekovima njeguju u pravoslavnoj tradiciji.
U pravoslavne domove unosi se badnjak, najčešće hrastovo ili cerovo drvo, koje ujutro siječe najstariji muški član domaćinstva, uz poštovanje propisanih običaja. Badnjak, prema hrišćanskom predanju, simbolizuje drvo koje su pastiri donijeli kako bi zagrijali pećinu u kojoj je rođen Isus.
Paljenje badnjaka uoči Božića ima snažno simbolično značenje, jer predstavlja oproštaj od starog i prihvatanje nove svjetlosti i nade koju donosi Hristovo rođenje. Okupljanje porodice oko badnjaka simbol je zajedništva, ljubavi i sloge, vrijednosti koje ovaj praznik stavlja u prvi plan.
Poseban značaj imaju i običaji unošenja slame u domove, čime se simbolično dočarava Vitlejemska pećina u kojoj je rođen Bogomladenac Isus. U seoskim sredinama slama ostaje u kući i nekoliko dana, dok se u gradovima unosi manja količina, najčešće uz badnjak.
Na Badnji dan se priprema i božićna pečenica, dok je Badnje veče porodični praznik koji se obilježava uz posnu trpezu. Božić, koji se slavi narednog dana, prvi je mrsni dan nakon Božićnog posta, kada se vjernici okupljaju u hramovima na liturgiji i pričešću.
Badnji dan i Badnje veče 6. januara obilježavaju sve pravoslavne crkve i vjernici koji se pridržavaju Julijanskog kalendara, među kojima su Srpska, Ruska i Jerusalimska pravoslavna crkva, kao i druge crkvene zajednice koje poštuju ovaj crkveni kalendar.
