Način na koji je kuća izolovana ima presudnu ulogu u njenoj energetskoj efikasnosti i kvalitetu života stanara, jer dobra izolacija ne utiče samo na visinu računa za grijanje već i na osjećaj topline u prostoru, kao i na dugotrajnost i izgled fasade kroz godine.
Pristupi izolaciji razlikuju se od zemlje do zemlje. Dok je u našem regionu stiropor najčešći izbor, države sa znatno hladnijom klimom, poput Norveške, razvile su drugačija rješenja zahvaljujući kojima su njihove kuće tople i pri temperaturama od minus 35 stepeni, dok se stanari modernih objekata u blažim klimama često suočavaju s gubicima topline.
Život u Norveškoj obilježen je specifičnim pristupom gradnji, u kojem dominiraju drvene kuće. Razlog za to leži u spoju prirodnog okruženja, bogate tradicije i savremenih arhitektonskih rješenja. Zbog velikih šumskih resursa, drvo je stoljećima bilo najdostupniji građevinski materijal, a u kombinaciji s kvalitetnom izolacijom pokazalo se izuzetno efikasnim čak i u ekstremno hladnim i vlažnim uslovima.
Norveške kuće često imaju fasade obložene termo drvetom, poznatim i kao ThermoWood. Riječ je o drvetu koje se termički obrađuje na temperaturama između 160 i 215 stepeni, uz pomoć vodene pare, čime se značajno smanjuje njegova sposobnost upijanja vlage. Takva obrada rezultira stabilnim materijalom otpornijim na deformacije, truljenje, plijesan i štetočine, a istovremeno prilagođenim kiši, snijegu, niskim temperaturama i jakom sunčevom zračenju.
Termički obrađeno drvo ima i povoljnija izolacijska svojstva, jer zbog promijenjene strukture i niže vlažnosti slabije provodi toplinu. Time se zimi sprječava ulazak hladnog zraka, a ljeti pregrijavanje objekta. Ova tehnologija potiče iz Finske, gdje se termo drvo proizvodi iz pažljivo nadziranih i održavanih šuma, zbog čega je danas široko rasprostranjeno širom Skandinavije.
Pored funkcionalnosti, ovakva fasada ima i izraženu estetsku vrijednost. Drvo kući daje prirodan i topao izgled, lako se uklapa u različite arhitektonske stilove i s vremenom dobija karakterističnu patinu. Dodatna prednost je paropropusnost, koja omogućava vlazi da prirodno izlazi iz konstrukcije, smanjuje rizik od kondenzacije i pojave plijesni, te omogućava objektu da dugoročno zadrži zdrave unutrašnje uslove.
