Osobine koje djeca nasljeđuju od očeva vrlo često nisu odmah vidljive po rođenju, iako se to pitanje gotovo neizbježno postavlja čim beba dođe na svijet.
Dok se porodica brzo složi oko boje očiju ili oblika nosa, genetika pokazuje da se dio očevih osobina aktivira tek tokom odrastanja, naročito u periodu adolescencije, kada tijelo prolazi kroz snažne hormonske i razvojne promjene.
Crte lica i kosa koje vrijeme otkriva
Prema genetičkim istraživanjima objavljenim u časopisu Nature Education, određeni geni mogu ostati neaktivni u ranom djetinjstvu i ispoljiti se kasnije, pod uticajem rasta, hormona i sazrijevanja. Zbog toga se dešava da dijete koje u početku ne liči na oca, s godinama poprimi njegove crte gotovo u potpunosti.
Dječije lice u ranim godinama ima mekše i zaobljenije konture, ali kako kosti sazrijevaju, vilica postaje izraženija, brada se produžava, a nos dobija jasniji oblik. Upravo su ove promjene često povezane s genima naslijeđenim s očeve strane, pa se sličnost s ocem najčešće uočava tek u tinejdžerskom periodu ili kasnije.
Kada je riječ o kosi, nasljeđivanje ne podrazumijeva samo boju. Gustina, tekstura, način rasta, linija čela i eventualno povlačenje kose često dolaze od oca i postaju vidljivi tek u pubertetu ili ranoj odrasloj dobi, kada hormoni počnu intenzivnije djelovati. U tom periodu osobine koje djeca nasljeđuju od očeva postaju znatno uočljivije nego u ranom djetinjstvu.
Tijelo, zdravlje i temperament
Visina, građa tijela, razvoj mišića i način na koji organizam reaguje na fizičku aktivnost često prate obrasce prisutne u očevoj porodici. Djeca s vremenom mogu primijetiti da slično reaguju na napor, da lakše ili teže dobijaju na težini ili da imaju sličan nivo energije kao njihov otac. Iako stil života ima važnu ulogu, genetika određuje osnovni okvir u kojem se te promjene dešavaju.
Određene zdravstvene sklonosti takođe se mogu naslijediti, iako nisu vidljive spolja. Predispozicije za probleme sa srcem, metabolizmom ili šećerom u krvi često se aktiviraju tek u odrasloj dobi, zbog čega ljekari naglašavaju važnost poznavanja porodične anamneze, posebno s očeve strane. Uz fizičke karakteristike, osobine koje djeca nasljeđuju od očeva mogu uključivati i temperament, način reagovanja na stres, strpljenje ili emocionalne obrasce koji se u porodici prepoznaju tek s vremenom.
