Na Sarajevo je 22. jula 1993. godine ispaljeno 3.777 granata, što je najveći broj projektila koji je tokom opsade pogodio grad u jednom danu.
Granatirani su stambeni, kulturni, vjerski i zdravstveni objekti, dok su stanovnici svakodnevno bili izloženi ubijanju, ranjavanju i razaranju.
Tokom gotovo četverogodišnje opsade na Sarajevo su u prosjeku padale 329 granate dnevno. Na položajima u brdima oko grada nalazili su se brojni minobacači i tenkovi, koje je prethodno koristila Jugoslovenska narodna armija, a potom su prešli pod kontrolu Vojske Republike Srpske.
Jedan od najtežih zločina dogodio se 5. februara 1994. godine na pijaci Markale, kada je granata ispaljena sa položaja Vojske Republike Srpske pogodila veliki broj građana. U masakru je ubijeno 68, a ranjeno više od 140 ljudi.
Tokom opsade ubijene su hiljade stanovnika Sarajeva, među kojima veliki broj djece, dok su desetine hiljada ljudi lakše ili teže ranjene. Grad je bio odsječen od ostatka zemlje, bez redovnog snabdijevanja hranom, vodom, električnom energijom i lijekovima.
Opsada Sarajeva počela je početkom aprila 1992. godine, nakon što je JNA zauzela sarajevski aerodrom, a zvanično je okončana 29. februara 1996. godine. Trajala je 1.425 dana i smatra se jednom od najdužih opsada jednog glavnog grada u savremenoj historiji.
Za preživljavanje stanovništva veliki značaj imao je humanitarni zračni most preko sarajevskog aerodroma. Tokom njegovog trajanja obavljeno je više od deset hiljada letova kojima su dopremani hrana, lijekovi, pripadnici snaga Ujedinjenih nacija, dok su ranjeni civili prevoženi na liječenje.
Na sarajevski aerodrom dnevno je u prosjeku slijetalo između 20 i 25 aviona, a najveći dio pomoći stanovnicima opkoljenog grada dopreman je upravo vazdušnim putem.
