Spaljivanje Vijećnice i uništavanje fonda Nacionalne i univerzitetske biblioteke Bosne i Hercegovine počelo je na današnji dan prije 34 godine, tokom opsade Sarajeva.
U noći sa 25. na 26. august 1992. godine Vijećnica je pogođena zapaljivim artiljerijskim granatama ispaljenim s položaja Vojske Republike Srpske oko grada. Vatra je ubrzo zahvatila zgradu u kojoj je tada bila smještena Nacionalna i univerzitetska biblioteka BiH.
U plamenu je nestao najveći dio bibliotečkog fonda, koji je sadržavao približno dva miliona knjiga, rukopisa, časopisa, novina, dokumenata i drugih svjedočanstava o historiji i kulturi Bosne i Hercegovine. Prema podacima Grada Sarajeva, uništeno je oko 80 posto fonda, dok UNESCO navodi da je požar odnio većinu zbirke od približno dva miliona jedinica.
Vatrogasci, uposlenici biblioteke i građani pokušavali su spasiti knjige iz zapaljene zgrade, uprkos granatiranju i snajperskoj vatri. Među njima je bila i bibliotekarka Aida Buturović, koja je nakon noći provedene u spašavanju bibliotečke građe poginula od gelera granate na putu kući.
Sarajevska Vijećnica bila je sjedište NUBBiH duže od četiri decenije. Nacionalna biblioteka osnovana je 1945. godine, a zgrada Vijećnice predata joj je krajem četrdesetih godina prošlog stoljeća. Tako je jedan od najprepoznatljivijih simbola Sarajeva postao i čuvar pisanog naslijeđa Bosne i Hercegovine.
Spaljivanje Vijećnice ostalo je upamćeno kao jedan od najtežih napada na kulturnu baštinu tokom rata u Bosni i Hercegovini. Uništene knjige, rukopisi i periodične publikacije nisu predstavljali samo bibliotečku građu, već tragove višestoljetnog društvenog, naučnog i kulturnog razvoja zemlje.
Vijećnica je nakon rata obnovljena i ponovo otvorena 2014. godine. Nacionalna i univerzitetska biblioteka BiH nastavila je rad u drugim prostorijama, čuvajući ono što je spašeno iz požara i obnavljajući fond kroz donacije, razmjenu i saradnju s bibliotekama širom svijeta.
Današnja godišnjica spaljivanja Vijećnice podsjeća na noć u kojoj nije gorjela samo jedna zgrada. U plamenu su nestajali dijelovi kolektivnog pamćenja Bosne i Hercegovine, dok su ljudi, izlažući vlastite živote opasnosti, pokušavali spasiti knjige od potpunog uništenja.
