Boja pasoša nije slučajan izbor, ona, osim prepoznatljivog izgleda, često nosi poruku o identitetu države, njenim političkim i kulturnim vezama, pa čak i pripadnosti određenim regionalnim ili ekonomskim blokovima. Iako se nijanse razlikuju od zemlje do zemlje, pasoši širom svijeta uglavnom dolaze u četiri dominantne boje, crvenoj, plavoj, zelenoj i crnoj, a svaka od njih ima svoju priču.
Crvena, odnosno bordo boja najčešće se povezuje s evropskim državama i ekonomskim povezivanjem. Zemlje Evropske unije koriste bordo pasoše kao prepoznatljiv standard, dok se crvena pojavljuje i u drugim dijelovima svijeta, uključujući Andsku zajednicu. Pojedine države birale su je i kroz istorijsko nasljeđe, pa se u javnosti često navodi i veza s nekadašnjim komunističkim simbolima. Primjeri odstupanja postoje, Švicarska koristi crvenu u skladu s bojama svoje zastave, dok je Velika Britanija nakon izlaska iz EU promijenila pasoš iz bordo u plavu.
Plava boja se često veže za takozvani “Novi svijet”, prije svega Sjedinjene Američke Države i veći dio Južne Amerike. Mnoge zemlje Kariba, te teritorije pod američkom upravom, također imaju plave pasoše, a u pojedinim slučajevima ova boja može ukazivati i na članstvo u ekonomskim savezima. Specifične nijanse variraju, pa se razlikuju američka plava ili, primjerice, neke tamnije varijante u drugim državama.
Zelena je posebno zastupljena u islamskim zemljama, gdje se doživljava kao boja vjere, ali i simbol života i prirode. Zbog toga se zelene nijanse često pojavljuju na pasošima država poput Saudijske Arabije, Pakistana i Maroka. Zelenu koriste i članice Ekonomskog zajedništva zapadnoafričkih država, ali postoje i primjeri zemalja koje su ovu boju izabrale iz drugih razloga, poput Meksika, Vatikana ili Tajvana.
Crni pasoši su rjeđi, ali su prepoznatljivi po praktičnosti i jednostavnom, “elegantnijem” izgledu. Crna daje izražen kontrast državnim grbovima i manje pokazuje tragove korištenja, a među državama koje je koriste navode se Bocvana, Zambija, Angola, Malavi, Kongo, Trinidad i Tobago i Tadžikistan. Najpoznatiji primjer je Novi Zeland, gdje crna ima dodatnu simboliku jer se smatra nacionalnom bojom.
Iako izgled pasoša ostaje važan dio državnog identiteta, ovaj dokument se mijenja i tehnološki. Biometrijski podaci već su standard, a u budućnosti se sve češće spominje mogućnost potpune digitalizacije, pri čemu bi funkcija pasoša mogla dobiti novu formu, dok bi njegova uloga kao dokaza pripadnosti državi ostala ista.
