Nedžad Ibrišimović preminuo je na današnji dan, 15. septembra 2011. godine u Sarajevu, u 71. godini života, ostavivši iza sebe bogat književni i umjetnički opus.
Rođen je 1940. godine u Sarajevu, a nakon smrti oca u ranom djetinjstvu s majkom odlazi u Žepče, gdje završava osnovnu školu. Nakon jednogodišnjeg pohađanja tehničke škole u Zenici, 1957. godine vraća se u Sarajevo i upisuje Srednju školu za primijenjene umjetnosti, odsjek vajarstvo, koju završava 1961. godine.
Nakon kraćeg nastavničkog rada u Žepču, upisao je studij filozofije u Sarajevu, koji je završio 1977. godine.
Nedžad Ibrišimović ostavio trag u književnosti i likovnoj umjetnosti
Tokom profesionalne karijere radio je kao urednik u listovima „Naši dani“ i „Oslobođenje“, a jedno vrijeme bio je i nastavnik u Goraždu. Najveći dio života proveo je kao profesionalni književnik.
Pored književnosti, bavio se i likovnom umjetnošću. Od 1982. godine bio je član Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine, a do 2000. godine imao je deset samostalnih izložbi.
Tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu direktno se uključio u odbranu zemlje. Na Dobrinji je organizovao KZB „Preporod“, koji je djelovao i tokom blokade ovog dijela Sarajeva.
Od 1993. do 2001. godine bio je predsjednik Društva pisaca Bosne i Hercegovine, dok je od 1995. do 1998. obavljao funkciju glavnog i odgovornog urednika časopisa za književnost „Život“.
Njegova djela prevođena su na češki, turski, albanski, engleski, francuski, španski, njemački i italijanski jezik.
„Vječnik“ obilježio posljednje godine njegovog stvaralaštva
Posebno mjesto u stvaralaštvu Nedžada Ibrišimovića zauzima roman „Vječnik“, objavljen 2005. godine.
Nakon izlaska romana, Društvo pisaca Bosne i Hercegovine kandidovalo ga je za Nobelovu nagradu za književnost.
„Vječnik“ je ostvario izuzetnu čitanost i postao jedno od najprepoznatljivijih djela savremene bosanskohercegovačke književnosti. Do januara 2009. godine objavljeno je osmo izdanje romana, a ukupan tiraž svih izdanja dostigao je 12.000 primjeraka.
Nedžad Ibrišimović preminuo je 15. septembra 2011. godine u Sarajevu, a njegovo književno i umjetničko naslijeđe i danas zauzima važno mjesto u kulturi Bosne i Hercegovine.
