Razlika između običnog jogurta, grčkog jogurta i grčkog tipa jogurta često zbunjuje kupce, jer na policama prodavnica svi izgledaju slično, a nazivi sugerišu da je riječ o gotovo istom proizvodu. Ipak, iza tih naziva kriju se bitno različiti načini proizvodnje, drugačija tekstura i različita nutritivna vrijednost.
Obični jogurt je proizvod koji većina ljudi konzumira godinama. Dobija se fermentacijom mlijeka pomoću bakterijskih kultura i ima tečniju ili blago gustu strukturu, zavisno od proizvođača. Njegov okus je osvježavajući i blago kiseo, a nutritivni sastav odgovara onome što se prirodno nalazi u mlijeku. Količina proteina u običnom jogurtu nije posebno visoka, ali je zato lagan za probavu i često se koristi kao napitak, dodatak jelima ili u kuhanju.
Grčki jogurt se, s druge strane, ne razlikuje samo po nazivu. Nakon što se mlijeko fermentira, jogurt prolazi dodatni proces cijeđenja kojim se uklanja veći dio surutke. Upravo taj korak čini ključnu razliku. Zbog toga grčki jogurt postaje znatno gušći, kremastiji i punijeg okusa. Uklanjanjem viška tečnosti, u proizvodu ostaje koncentrisanija količina proteina, dok se količina ugljikohidrata smanjuje. Zato je pravi grčki jogurt zasitniji i nutritivno bogatiji, a po teksturi često podsjeća na vrlo gustu pavlaku ili kremasti sir.
Kada se govori o proizvodu koji nosi naziv jogurt grčkog tipa, tu stvari postaju nešto komplikovanije. Razlika između običnog jogurta, grčkog jogurta i grčkog tipa jogurta upravo je u tome što „grčki tip“ najčešće ne prolazi kroz proces cijeđenja kao pravi grčki jogurt. Umjesto toga, proizvođači posežu za tehnološkim rješenjima, dodaju se vrhnje, mlijeko u prahu ili razni zgušnjivači kako bi se postigla gusta i kremasta tekstura slična grčkom jogurtu. Na prvi pogled, a često i na okus, takav proizvod može podsjećati na original, ali po sastavu i nutritivnoj vrijednosti to najčešće nije isto.
U praksi to znači da jogurt grčkog tipa može imati znatno manje proteina nego pravi grčki jogurt, iako izgleda slično i ima sličnu konzistenciju. Razlika je u načinu na koji je ta gustoća postignuta, jer kod pravog grčkog jogurta ona dolazi prirodnim putem, cijeđenjem, dok je kod „grčkog tipa“ rezultat dodataka i tehnološke obrade.
Zbog toga je važno čitati deklaracije, a ne oslanjati se samo na naziv na ambalaži. Razlika između običnog jogurta, grčkog jogurta i grčkog tipa jogurta nije samo marketinška, nego utiče i na to koliko proteina unosimo, koliko nas takav proizvod zasiti i kakav je njegov stvarni nutritivni kvalitet.
